Kamyu üçün absurd nə insandadır, nə dünyada — ikisinin qarşılaşmasındadır. İnsan “niyə?” deyə soruşur; kainat cavab vermir. Absurd məhz bu dialoqsuzluğun adıdır.
Kamyu üç mümkün cavab görür: fiziki intihar (səhnəni tərk etmək), fəlsəfi intihar (dinə və ya ideologiyaya sığınıb sualı boğmaq) və üsyan — absurdu görə-görə yaşamaq. Sizif dağa daşı bilə-bilə qaldırır; Kamyunun məşhur hökmü budur ki, Sizifi xoşbəxt təsəvvür etmək lazımdır.
Absurdizm nihilizmlə qarışdırılmamalıdır: nihilizm “məna yoxdur, deməli heç nə dəyərsizdir” deyir; absurdizm “məna verilməyib — deməli yaşamağın özü etiraz aktıdır” deyir.
Alber Kamyu — Sizif Mifi (1942)